कवि उदय निरौलाको “तिहार यसपटक”


———

पृथ्वीको भचक्रले तन्काउँदो रहेछ
शरदलाई पनि हेमन्ततिर
सयपत्री फुली फक्री झरे
गोदावरी फुली फक्री झरे
तर खसेन दिदीबहिनीको तिहार
जून उसरी नै चिहाइरहेछ
दाईको निधारमा
जस्तो पोहर पराहार ।

घाँम चिसिन थालिसकेको छ
दिदीबहिनीका रहरहरू कक्रिन थालिसकेको छ
कोरोनाले डामेका मनहरू
हावासँगै उडेका लक्ष्यहरू ,रहरहरू र रमाइलोहरू
सबै सबै ढिकिमा घान लागेकाछन्
र कुटिरहेछ क्रुर समय भक्र्याङ् भक्र्याङ्
सायद सयपत्री र मखमलीहरू फलिरहेछन् नानीहरू
नाङ्लोमा
टुक्राटुक्रा ,कनिका,कनिका
कस्तो बन्ला त माला
दिदी खुइय गर्छिन्
निधारमा हात लाएर पारीको डाँडा
एकनास हेरेर
ढिकि बज्दैछ रित्तै भक्र्याङ्
नाङ्लो निफन्दैछ पट्याँस्।

सम्बन्धित शिर्षकहरु