वित्तीय शिक्षा, उद्यमशिलता र श्रेष्ठता – The Best Teacher Academy

आफ्नो लागि आफ्नै इच्छा अनुसार स्वतन्त्र रुपमा काम गर्नु स्वरोजगार हो । स्वरोजगारको लक्ष्य आफ्नो विशिष्ट पेशा तथा क्षेत्रमा उत्कृष्ट हुने रहन्छ । स्वरोजगारलाई अंग्रेजीमा Self Employed or Freelancer भनिन्छ । स्वरोजगारको स्वतन्त्रता आफ्नो पेशा तथा ठेगानाको रोजाइमा जति रहन्छ, त्यति समय र अर्थको बिषयमा भने रहदैन । स्वरोजगार कोहि कसैको मातहतमा वा निर्देशनमा नरहने भएता पनि आफ्नै आवश्यकताको बन्धनमा बाँधिएको हुन्छ । अपवाद बाहेक स्वरोजगारले समय र आर्थिक स्वतन्त्रता हासिल गरेको हुँदैन । जब काम गर्दैन, उसको आम्दानी हुँदैन। अझ आम रुपमा स्वरोजगारले सार्वजनिक छुट्टी तथा अन्य चाडपर्वका छुट्टी समेत उपभोग गर्न नपाइरहेको हामीले देख्न सक्छौं । तसर्थ स्वरोजगार स्वतन्त्रता हो भन्ने गलत बुझाईको कारण मानिसहरु स्वरोजगार हुन चाहन्छन र मानसिक रोगको सिकार हुने गरेका छन् । फेरी स्वरोजगारलाई नकारात्मक रुपले बुझ्नु पनि हुँदैन । स्वरोजगारको लक्ष्य उद्यमशिलता र व्यवसाय सम्म पुग्ने रहन्छ भने यसलाई सही दिशामा अगाडी बढेको मान्न सकिन्छ । जुन स्वतन्त्रता व्यक्तिले चाहेको हुन्छ, त्यो एउटा उद्यमी वा व्यवसायी बने पछि मात्र हासिल गर्न सक्दछ । तसर्थ स्वरोजगारलाई अन्तिम होइन कि प्रस्थान बिन्दु बनाएर कर्म गर्न सकियो भने जीवन सोचे जस्तो सहज र सफल हुनेछ ।

नयाँ नयाँ विधि, प्रविधि, विचार, नवाचार, कला, रचना र सिर्जना सहितको व्यवसायलाई उद्यमशिलता भनिन्छ । उद्यमशिलताको लक्ष्य केवल नाफा कमाउनु मात्र नभई समस्याको समाधान दिनु रहन्छ । वास्तवमा भन्ने हो भने उद्यमशिलता दाहिने मस्तिष्कको प्रतिफल हो । कसैको यसै जन्मको पुरुषार्थले त कसैको पुर्व जन्मको पुरुषार्थले गर्दा दाहिने मस्तिष्क प्रयोगमा ल्याउन सफल भएको मानिन्छ । संसारमा आज जे जति नयाँ व्यवसायहरु स्थापित भएका छन् ति सबै उधमीहरुको मस्तिष्कको कमाल हो, जस्तै अमाजोन, एप्पल, अलिबाबा, टुटल र पठाओ, उबर आदि । उद्यमशिलतामा जोखिम तथा पुरस्कारको अनुपात बढी हुन्छ । नयाँ अभ्यास भएको कारणले उद्यमशिलतामा अन्यको तुलनामा बढी नाफा तथा घाटाको जोखिम रहन्छ ।