जोन प्रकरण: यस्तो छ हराएदेखि भेटिएसम्म रहस्यको श्रृंखला

काठमाडौं ।  पदयात्रामा फुल्चोकी गएर ६ दिनदेखि हराइरहेका कुसुन्तीका १७ वर्षीय जोन तामांग फेला परेसंगै घटनाका रहस्यहरुको विषयमा चर्चा सुरु भएको छ । फुल्चोकीको जंगलमा हराएका वालक जोनको विषयमा प्रत्यक्षदर्शी, विद्यालय प्रशासन र विद्यार्थीहरु तथा स्थानीयका भनाइमा आएको बदलावले घटना रहस्यमय भएको प्रहरीले बताएको छ । नेपाल प्रहरीले रहस्यमय भन्दै अनुसन्धान जारी रहने बताएको छ ।
एक साता देखि हराएर बुधबार साँझ फेला परेका जोनलाई उपचारार्थ विएण्डवी भर्ना गरिएको छ । ललिपुरको गोदावरी नगरपालिकास्थित फुल्चोकीमा हिउँ हेरेर फर्किने क्रममा गएको बिहिबार १७ वर्षीय जोन तामाङ हराएका थिए । उनलाई सेना, प्रहरी र ट्रेकिंग एसोसिएसन तथा रेस्क्यु एसोसिएसनको टोलीले उद्धार गरेको हो । उद्धार टोलीले बेहोस अवस्थामा उद्धार गरेी एम्बुलेन्समा राखेर विएण्डवि भर्ना गरिएको उनका आफन्तले बताएका छन् ।
तामाङ हराएकै स्थान फुलचोकीको सेतो कखरा भन्ने डेन्जर जोनको एउटा खाल्डोमा बुधबार साँझ लगभग साढे ५ बजेतिर हिमाल तथा पहाड आरोहण गर्न सक्ने ७ जना शेर्पाहरुको टोली र आफन्तहरुले खोज्ने क्रममा फेला पारेका हुन् । वालक जोनलाई उद्धार टोलीका चन्द आलेले उद्धार गरेका हुन् । आलेलाई बुधबार राती वी एण्ड वी अस्पतालमा समम्मान समेत गरिएको छ ।
वोल्न नसक्ने अवस्था भए पनि चोटपटक नभएको अस्पतालले जनाएको छ भने आफन्तहरुले समेत बच्चाको होस आएपछि रहस्य बाहिरिने आशा गरेका छन् ।

ठूल्रै टोली हुँदा पनि वालक कहाँबाट सम्पर्क विहिन भएको भन्ने बयान समेत अलग अलग हुनु, प्रिन्सिपल मदिरा सेवन गरेर गैर जिम्मेवार रुपमा प्रस्तुत हुनु लगायतका विषयलाई अभिभावकले गम्भिर रुपमा लिएको बताएका छन् ।
सात दिनसम्म खाल्डोमा बिना कुनै खाना जोन कसरी जीवित रहन सके भन्ने बिषयले घटना थप रहस्यमय रहेको जोनका आफन्तहरुले बताएका छन् ।

यस्तो अवस्थामा भेटिए जोनः शिक्षा पत्रकार प्रकृति अधिकारीको प्रत्यक्षदर्शी अनुभव
सातौँ दिनमा जोन तामाङ भेटिए । फूलचोकीमै । उनी फेला परेको भनी सातदोबाटोका डीएसपी विनोद सिलवालले जानकारी दिनुभएपछि अभिभावक संघका पूर्व अध्यक्ष सुप्रभात भण्डारी र म गोदावरीतर्फ लाग्यौँ । राती सवा आठ बजे उनलाई तल गोदावरीमा ल्याइयो । उनलाई एम्बुेन्समा राखेर बीएण्डबी अस्पतालतर्फ लगियो ।

उनलाई रामकाजी तिवारी र चन्द्र आलेले बोकेर तल झार्नुभएको हो । रेस्क्यु एसोसिएसन, र्याफ्टिङ एसोसिएसनका साथै स्थानीय सुन्दर सिंह लामा, विनोद आचार्य, अनिल खत्रीसहितको १९ जनाको टोली आज सुरुमै फुलचोकीको टुप्पामा पुग्यो । त्यहाँबाट तल झर्यो । रामकाजी तिवारी र चन्द्र आलेले उनलाई फेला पार्नुभएको हो । उनी हराएपछि म र भण्डारी दाइ पनि दुईपटक त्यहाँ पुग्यौँ । आज पनि राती कहिले नौधारा, कहिले कुन उकालो र कहिले कुन उकालो जानु पर्यो ।

रामकाजी तिवारीले उद्धार कार्यका बारेमा यसरी बेलिविस्तार लगाउनुभयो, ूहिजोको खोजी कार्य चित्त नबुझेपछि आज पुनः त्यहाँ पुग्यौँ । टुप्पामा पुगेर तलतिर झर्यौँ । जोन करिव दुई हजार मिटरको उचाइमा फेला परेको । सानो पोखरी रहेछ त्यहाँबाट दुई टोली छुट्टियो । हामी लाकुरी भञ्ज्याँग जाने बाटोतिर अझै दायाँ लाग्यौँ । करिव सात आठ सय मिटर तल झरिसकेपछि एउटा ब्याग भेट्यौँ । ब्यागभित्र एउटा पेन र चम्चा भेट्यौँ । शंका लाग्यो ।

दायाँ बायाँ हेर्दा मान्छे घस्रिएको ठाँउ भेट्यौँ । अझ तल हेर्दा मानिस उछिट्टिएर तल लडेको जस्तो देख्यौँ । तल गयौँ । एउटा मुढा ढलेको जस्तो रहेछ । त्यसभन्दा मुनी ठूलो पिपलको रुख जस्तो लडेको देख्यौँ । त्यसकै चेपमा अड्किएर बसेको देख्यौँ । ठिक ४ः४५ बजे भेटेका थियौँ । बीच बाटोमा टिफिन बक्स पनि भेटेका थियौँ । त्यो देखेपछि दाइ टिफिन बक्स भने । निकै खुशी लाग्यो । मानिस जस्तो देखे । मानिस लडेको जस्तो लाग्यो ।

फोटोको टोपी हेर्दा हन्ड्रेड पर्सेन्ट जोन हो भन्ने लाग्यो र जोन भनेर करायौँ । उ फर्कियो । हामी त्यहाँ पुगेपछि बच्चा रोयो । हल्का पानी खुवायौँ । बोतलभरिको पानी सबै खाइसक्ला जस्तो गर्यो । झाडीभित्र थियो । झाडी फाडफुड गर्यौँ । बाटो एकदमै गाह्रो थियो । हामीसँग एक पुडिया बिस्कुट थियो । सबै खाँदा गाह्रो होला भनेर आधा दियौँ ।

तल एकदमै झाडी छ । जोन फष्टमा रोयो । जोन हो भन्दा टाउको हल्लायो । धेरै कुराकानी गरेर डिस्टर्ब गर्न पनि मिल्दैन । प्रहरी, सेना बाटो बाटोमात्र गए । झोडमा हामीहरु मात्र गयौँ । त्यहाँ बाघको पाइला पनि देख्यौँ । त्यो बाटोमा एक दुई जना मानिसमात्र हिँड्न सक्दैन । डरलाग्दो छ । मालिँगोको घारीमा एकदमै डरलाग्दो छ । बँदेलले खनेको ठाँउ एकदमै धेरै छ । चितुवा र मृत सुतेको ठाँउ पनि धेरै देखिन्छ ।

सम्बन्धित शिर्षकहरु