तिमी रुँदा जिन्दगीको आश रुन्छ आमा
कताकता भित्रैबाट श्वास रुन्छ आमा
तिम्रो माँया भन्दा मीठो भोजन छैन अरु
घाँटी सुक्छ वेदनाले, गाँस रुन्छ आमा
मेरो घर आँगन भन्नु तिम्रै काख त हो नी
आजभोली हरेक साँझ बास रुन्छ आमा
रातभरी सपनीमा केके देख्छु कुन्नी
ब्युँझिएर मुटु छाम्दा त्रास रुन्छ आमा
देशको निम्ति मरें भने बहुला नभन्नु है
नत्र फेरी चितामाथी लास रुन्छ आमा
-मोहन अधिकारी
